سلام. با شعری دیگر بهاری دیگر را آغاز می کنیم...

درست است كه از انگشت هام

ماهي مي ريزد و

از پلك هام ستاره

 باور كنيد اما

 نام كوچكم دريا نبوده و

سوسوي هيچ فانوسي

                 نسبتي ندارد با تاريكي ام

                                              آسمان

به كلاغ ها بگوييد

اينقدر به دامن توري ام نوك نزنند

از من تا شرجي

صدها قايق برنگشته و

هزاران آواز در گلوگاه فاصله انداخته

به ترك خوردگي دست هام نگاه كن

من بيشتر انار اتفاق

                    مي افتم

طیبه نیکو - زمستان۸۵*